Pasywna sieć optyczna nie wykorzystuje elementów mocy do podziału sygnału. Do dystrybucji sygnału użyj rozdzielacza wiązki. W odróżnieniu od producenta każdy rozdzielacz zwykle dzieli światłowód na 16, 32 lub 64 podwłókna, a niektóre rozdzielacze mogą agregować pojedynczy kabel. Rozdzielacz wiązki nie zapewnia żadnych możliwości przełączania ani buforowania; połączenie to nazywane jest łączem typu punkt-wielopunkt. W przypadku takiego połączenia terminal sieci optycznej po stronie użytkownika musi wykonywać pewne specjalne funkcje, których nie można zrealizować innymi metodami. Na przykład, ze względu na brak możliwości routingu, każdy sygnał opuszczający centralę (co) musi być rozsyłany do wszystkich użytkowników w ramach tego samego rozgałęźnika (w tym sygnały, które nie są oczekiwane). Dlatego też terminal sieci optycznej odfiltrowuje sygnały oczekiwane dla innych użytkowników.
Ponadto, gdy rozdzielacz wiązki nie może zapewnić buforowania, każdy indywidualny terminal sieci optycznej musi współpracować z systemem multipleksowania, aby zapewnić, że sygnały opuszczające użytkownika nie kolidują na skrzyżowaniu. Można zastosować dwie metody multipleksowania: multipleksowanie z podziałem długości fali i multipleksowanie z podziałem czasu. W przypadku multipleksowania z podziałem długości fali każdy użytkownik wykorzystuje oddzielną długość fali do przesyłania sygnałów. W przypadku multipleksowania z podziałem czasu użytkownicy „na zmianę” przesyłają informacje. Na początku 2007 r. technicznie możliwe było jedynie multipleksowanie z podziałem czasu. W porównaniu z aktywnymi sieciami optycznymi zalety i wady pasywnych sieci optycznych są bardzo oczywiste. Pasywna sieć optyczna pozwala uniknąć stosowania skomplikowanych zewnętrznych urządzeń elektronicznych. Pasywne sieci optyczne umożliwiają także transmisję prostych analogowych sygnałów telewizyjnych w celu nadawania sygnału analogowego. Ponieważ jednak każdy sygnał musi być przesyłany do wszystkich użytkowników pod tym samym rozdzielaczem wiązki (a nie tylko do jednego urządzenia przełączającego sygnał), centrala musi być wyposażona w szczególnie wydajne urządzenie transmisyjne zwane terminalem optycznym (OLT).
Ponadto, ponieważ terminal sieci optycznej każdego użytkownika musi przesyłać wszystkie ścieżki do centrali (a nie tylko do najbliższego sprzętu przełączającego), użytkownicy nie mogą znajdować się tak daleko od centrali, jak aktywna sieć optyczna.
